Teka 25: I <3 Lewica
Spis treści
Pressja Redakcji
Michał Zabdyr-Jamróz
Dlaczego prawica powinna kochać lewicę?
Z ideami jest tak jak z genami. Udana intelektualna prokreacja wymaga wymiany między ideowymi płciami, czyli prawicą i lewicą. Tylko heterointelektualizm ustrzeże nas przed skarłowaceniem. Kochajmy się!
Prawy do lewego
Jak być prawicowym heterointelektualistą? Weź jakąś teorię lewicową i pokaż, że może się ona przydać do sformułowania lub obrony prawicowych postulatów, albo przynajmniej do krytyki lewicowej praktyki.
Grzegorz Lewicki
Teoria krytyczna albo śmierć
Powinniśmy nauczyć się korzystać z teorii krytycznej, by w zrozumiały sposób przedstawiać swoje racje w świecie. Czyż Polacy-katolicy nie podlegają dziś opresji i wykluczeniu?
Błażej Skrzypulec
Emancypacja in statu nascendi
Gdyby lewica przemyślała Politykę natury Bruno Latoura (2009), uznałaby aborcję za niedopuszczalną. Płody zabierają głos w debacie o sobie i żądają emancypacji.
Marek Przychodzeń
Arystoteles, lewica, dialog
To, co mówił Marks, o wiele wcześniej i lepiej powiedział Arystoteles. A więc nie wszystko, co mówił Marks, jest takie głupie…
Paweł Rojek
Platonizm, stalinizm i konserwatywna awangarda
Prawicowa sztuka i polityka jest mimetyczna, a lewicowa − awangardowa. Czy nie da się jakoś uzupełnić platonizmu przez stalinizm? Co powstanie z takiego połączenia?
Błażej Skrzypulec, Wojciech Czabanowski
Sławomir Sierakowski i liberalny konsens
Analiza ideowej ewolucji założyciela „Krytyki Politycznej”: od budzącej sympatię pochwały polityczności po nieoczekiwane wykluczanie „homofobów” i „faszystów”.
Katarzyna Salwa
Szwedzki panoptykon
Sprytne wykorzystanie lewicowych idei Michela Foucaulta (1993: 235–273) do krytyki lewicowej praktyki szwedzkiego państwa opiekuńczego.
Lewy do prawego
Współczesna lewica dość nieoczekiwanie zainteresowała się chrześcijaństwem. Jest to niewątpliwie zachowanie bardzo heterointelektualne.
Michał Pospiszyl
Wszystko, co chcielibyście wiedzieć o chrześcijaństwie…
…ale baliście się zapytać Žižka. Krótki przegląd strategii postsekularnych. Czego Agamben, Badiou i Žižek szukają u świętego Pawła?
Jan Maciejewski
Brzozowski i inni święci
Czasem lewicowy heterointelektualizm prowadzi do zgoła nieoczekiwanych rezultatów. Taki Stanisław Brzozowski na przykład po prostu się nawrócił.
Poza prawym i lewym
A może w ogóle podział na prawicę i lewicę jest przestarzały i należy go odrzucić? Może naszą przyszłością jest − powiedzmy − metrointelektualizm?
Wojciech Czabanowski, Błażej Skrzypulec
Polityka epistemiczna
Manifest formalizmu politycznego. Autorzy wywracają do góry nogami potoczne podziały i proponują nową mapę intelektualną świata. „Christianitas” sąsiaduje na niej z „Krytyką Polityczną”.
Wojciech Czabanowski
Gładkie ręce, Toast imieninowy dla Michała Zabdyr-Jamroza
Zaczęliśmy od tekstu Michała Zabdyr-Jamroza, kończymy toastem na jego cześć. Dwa programowe wiersze „korsarzy pojęć” i „dyskursywnych poliglotów”.
Co robić?
Tytuł tego działu nawiązuje oczywiście do tytułu pracy Włodzimierza Lenina (1949: 171–339), odwołującego się do głośnej powieści Mikołaja Czernyszewskiego (1951). Czy możliwa jest współpraca między dzisiejszą lewicą i prawicą? Prezentujemy osobliwy dwugłos: pastisz i przypowieść.
Adolf Romański
Dlaczego wolimy kaszankę od kawioru?
Pamiętacie sławne noworoczne życzenia Adolfa Romańskiego dla por. Jerzego Borewicza z 1980 roku? Mirosław Dzielski (1995: 171−180) sformułował w nich koncepcję uwłaszczenia nomenklatury. Romański dziś wraca i tłumaczy Borewiczowi, że w Polsce nie ma lewicy, z którą mogłaby współpracować prawica.
Łukasz Maślanka
Zejdźmy na ziemię
Tekst zaczyna się od przypowieści o spadkobiercy, a kończy się łajaniem antykolonialnej, to znaczy prawicowej, elity. Zamiast prowadzić wojny kulturowe, powinniśmy się wszyscy zgodnie zabrać do roboty.
Co czytać?
Poprosiliśmy o radę znanych autorów ze środowiska „Nowego Obywatela”, wielce zasłużonego pisma lewicowego. Otrzymaliśmy dwie zaskakujące listy lektur obowiązkowych.
Krzysztof Wołodźko
Historia lewicy w manifestach, powieściach i rozmowach
Wołodźko prowadzi nas przez powszechną tradycję lewicową, omawiając prace klasyczne i współczesne, dzieła programowe, literackie i naukowe. Wiele jego wyborów jest dość nieoczywistych.
Remigiusz Okraska
Tradycje polskiej lewicy
Okraska przyjął inną strategię i przypomniał teksty najważniejsze dla polskiej tradycji lewicowej. Nie da się ukryć, o niektórych z nich słyszymy pierwszy raz w życiu.
Karol Kleczka, Karol Wilczyński, Krzysztof Wołodźko, Sławomir Zatwardnicki
Czterej lewicowcy, w tym jeden święty
Wspólnymi siłami omawiamy cztery biografie wybitnych działaczy lewicowych. Jeden z nich był księdzem i trochę wahamy się, czy umieszczać go w tym towarzystwie.
Krakowski kredens
To już piąta rozmowa z naszego cyklu. Portret, jak zwykle, wykonał dla nas Dom Fotografii i Malarstwa Foto Bielec.
Nie szukam usprawiedliwienia
Z profesorem Hieronimem Kubiakiem rozmawiają Krzysztof Mazur i Paweł Rojek
Obszerna rozmowa z lewicowcem, profesorem socjologii i jedną z najważniejszych
osób w aparacie władzy PRL w latach osiemdziesiątych.
Ekspressje
Jak zwykle w tym dziale wiersze i krytyka literacka, tym razem jest jeszcze wywiad. Wiersze wybiera Krzysztof Koehler.
Adam Leszkiewicz
Księżycowe morza
Kolejny wiersz naszego stałego autora.
Zdzisław Mikłaszewicz
Wiersze
Pierwsza część wyboru wierszy warszawskiego poety.
Księga Szkocka nadal istnieje
Z Susaną H. Case rozmawia Anna Markwart
Pewna nowojorska poetka napisała tomik wierszy o przedwojennych lwowskich matematykach. Spotykali się oni w pewnej kawiarni i na serwetkach rozwiązywali fundamentalne zagadnienia.
Susana H. Case
Kawiarnia „Szkocka”
Wiersze o lwowskich matematykach. Stefan Banach lubił ciastka z truskawkami, a Alfred Tarski wolał placek z pomarańczami.
Jakub Lubelski
Bóg piszących
Zaskakująca analiza dzieł Jerzego Pilcha. Czyżby był on najwybitniejszym polskim pisarzem religijnym?
Wracamy do klasyków
Paweł Armada
Oblicza ezoteryzmu (2)
Druga część obszernego tekstu o Platonie, Ksenofoncie i Leo Straussie.
Wracamy do Solidarności
„Pressje” niestrudzenie promują idee Solidarności. W tej tece publikujemy dyskusję o książce Pawła Rojka, głosy krytyczne wobec naszej teki o Solidarności i – w dziale recenzji – omówienia dwóch książek na ten temat.
W. Julian Korab-Karpowicz
Ogólnoludzkie wartości i sprawiedliwość dla życia
Polska wersja ważnego eseju ukazującego aktualność idei Solidarności. Świat czeka na globalną Solidarność!
Michał Kaczmarczyk
Spór o dyskurs Solidarności
Dość przychylne omówienie książki Pawła Rojka o semiotyce Solidarności.
Sergiusz Kowalski, Ireneusz Krzemiński, Michał Łuczewski, Tadeusz Szawiel
Sąd nad Semiotyką Solidarności
Zapis debaty o książce Pawła Rojka, która odbyła się w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego.
Paweł Rojek
W obronie Semiotyki Solidarności
Odpowiedź krytykom. Najwięcej dostaje się Michałowi Łuczewskiemu.
Repressje
Dział dyskusji i polemik wywołanych przez nasze teksty.
Jan Andrzej Kłoczowski, Zbigniew Stawrowski, Adam Workowski
Co powiedzieli o nas w Tischnerze?
Wypowiedzi z dyskusji nad Postmodernistyczną Solidarnością w Instytucie Tischnera. Jak zwykle dostało się naszemu duetowi Czabanowski-Skrzypulec.
Dominik Skorupa
Dardimandi Lecha Kaczyńskiego
Głos krytyczny wobec naszej próby rewitalizacji idei prometejskiej z przedostatniej teki. Co to jest gruzińskie dardimandi, dowiecie się z przypisu.
Kompressje
Recenzje książek. Tym razem prace o ideach, o Solidarności i oryginalna krakowska rozprawa filozoficzna.
A. Walicki, Pisma wybrane (Mateusz Kędzierski)
R. Chwedoruk, Ruchy i myśl syndykalizmu w Polsce (Stefan Sękowski)
W. J. Korab-Karpowicz, Historia filozofii politycznej (Paweł Armada)
I. Krzemiński (red.), Solidarność − doświadczenie i pamięć (Paweł Rojek)
S. Rosiek, Władza słowa (Paweł Rojek)
D. Kot, Podmiotowość i utrata (Krzysztof Cierlikowski)
Perysskop
Recenzje czasopism i – z rzadka− portali. Kilka redakcji po lekturze naszych omówień przestało nam przysyłać swoje nowe numery. Ciekawe dlaczego?
„Arcana” 2011, nr 2-3 (Adam Leszkiewicz)
„Fronda” 2011, nr 59 (Wojciech Czabanowski)
Histmag.org (Sebastian Gałecki)
„Kontakt” 2011, nr 16 (Jędrzej Grodniewicz)
„Kontakt” 2011, nr 17 (Karol Kleczka)
„Kronos” 2010, nr 4 (Aleksander Czerkawski)
„Kultūros Barai” 2011, nr 5 (Sabina Karmazinaitė)
„Nowe Państwo” 2011, nr 5 (Bartłomiej Malik)
„Nowy Obywatel” 2011, nr 2 (Wojciech Czabanowski)
„Polonia Christiana” 2011, nr 21 (Bartosz Bieliszczuk)
„Teofil” 2011, nr 1 (Karol Kleczka)
Tadeusz Pietkiewicz
Ю-651 opowiada (4)
Nie zapominamy, do czego doprowadziła próba realizacji ideologii marksizmu-leninizmu. Kontynuujemy wstrząsającą relację z łagru w Workucie.
Iwan Kulik
Filozof
Ukraiński malarz wraca z poruszającym opowiadaniem o domorosłym filozofie, studiującym bez wytchnienia Marksa, Lenina, Kautskiego i Babla.
Przemysław Brożek
Czy jesteś konserwatywnym lanserem?
Osoby, które odpowiedzą twierdząco na co najmniej dwie trzecie pytań, mogą w nagrodę odebrać w redakcji jeden z archiwalnych numerów pisma.
Papierowa wersja numeru do nabycia w cenie 15 zł za egzemplarz. Przy jednorazowym zakupie więcej niż pięciu egzemplarzy pisma (nie musi być oczywiście 5 egzemplarzy jednego i tego samego numeru) obniżamy cenę jednostkową do wysokości 10 zł. Ze sprzedaży są wyłączone niestety numery od 53. w górę.
Numery można odebrać osobiście w jednej z dwóch siedzib Klubu Jagiellońskiego: w Krakowie (Rynek Główny 34, oficyna, 3 piętro) oraz w Warszawie (Mokotów, ul. gen Władysława Andersa 35) po uprzednim umówieniu się mailowym. Prowadzimy także wysyłkę przez Pocztę Polską. Wówczas koszt przesyłki jest wyliczany każdorazowo zgodnie z cennikiem Poczty Polskiej – nie pobieramy „marży” na przesyłce i to Państwo wybierają rodzaj przesyłki. Czas realizacji zamówienia: do 3 dni roboczych + czas dostarczenia przesyłki deklarowany przez Pocztę Polską.
Aby zamówić pismo, należy napisać na adres redakcji „Pressji”: [email protected].
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
Ten utwór (z wyłączeniem grafik) jest udostępniony na licencji Creative Commons Uznanie Autorstwa 4.0 Międzynarodowe. Zachęcamy do jego przedruku i wykorzystania. Prosimy jednak o zachowanie informacji o finansowaniu artykułu oraz podanie linku do naszej strony.