Czy Dawid Kacprzyk odpowiada za śmierć ludzi? Tej prawdy szybko nie poznamy

Afera w Szpitalu Południowym okazała się znacznie poważniejsza, niż mogło się wydawać. Gdy niedawno pisałem o patologii partyjnych młodzieżówek, myślałem raczej o cwaniactwie i karierowiczostwie. Dziś pojawiają się jednak informacje o zaniedbaniach, których konsekwencją mogła być śmierć pacjentów. Jeśli zarzuty się potwierdzą, sprawa może stać się dla rządu kryzysem, z którego trudno będzie się podnieść.

Wywiad, którego dr Emil Jędrzejewski udzielił wczoraj Krzysztofowi Stanowskiemu, zupełnie zmienia dynamikę i – przede wszystkim – ciężar tej sprawy. Zamiast dyskusji o wyłudzeniu i politycznych koneksjach, rozmawiamy o niekompetencji tak poważnej, że prowadzącej do śmierci pacjentów.

Oczywiście dziś nie sposób jednoznacznie stwierdzić, czy to, co mówił były ordynator oddziału chirurgii w stołecznej placówce, jest prawdą. Niewątpliwie jednak dr Jędrzejewski musiał zdawać sobie sprawę, że sformułowanie tak poważnych oskarżeń na antenie popularnej stacji, pod nazwiskiem, to droga z dwoma scenariuszami finału. Albo skazany zostanie Dawid Kacprzyk, albo on. Pytania mnoży też fakt, że pan doktor nie powiadomił prokuratury o informacjach, jakie posiadał.

Z drugiej strony – krew w żyłach mrożą słowa Łukasza Jankowskiego, prezesa Naczelnej Izby Lekarskiego, który w Kanale Zero powiedział: „Z informacji, które posiadam, wynika, że przynajmniej część zarzutów, które stawia pan doktor, jest potwierdzona przez innych lekarzy, a do tego dochodzą jeszcze te zarzuty, które pojawiły się w tej chwili”.

To o tyle istotne, że trudno w takiej sytuacji zdezawuować zarzuty Jędrzejewskiego, mówiąc, że to opinia jednego lekarza, w dodatku – według doniesień medialnych – skonfliktowanego ze szpitalem. Skoro szef samorządu lekarskiego kładzie w ten sposób na szali swój autorytet, to ufam, że nie rzuca słów na wiatr.

Patrząc na historię polityczną III RP, można z dużym prawdopodobieństwem przewidzieć, co wydarzy się dalej. Miną długie miesiące, a być może nawet lata, zanim poznamy pełną prawdę. Afera reprywatyzacyjna wybuchła w 2016 roku. Do dziś nie wyjaśniono wszystkich jej okoliczności, a pierwszą osobą prawomocnie skazaną w związku z tą sprawą był Jan Śpiewak – człowiek, który ją nagłośnił.

W oczekiwaniu nierychłe potwierdzenie, jak dokładnie wygląda w tej sprawie prawda, nie da się nie spojrzeć na nią z politycznego punktu widzenia. Politycy Koalicji Obywatelskiej de facto od początku tej sprawy nie bardzo wiedzą, co powiedzieć.

Kibole w rodzaju Romana Giertycha czy Bartosza Arłukowicza oczywiście grały starą i nudnawą melodię w duchu: „Stanowski-PiS-owiec”, ale jednocześnie zarząd szpitala został odwołany, Kacprzyk stracił pracę oraz partyjną legitymację i chciał oddać część z zarobionych pieniędzy.

Choć przelew zwrócono z powodu niemożności zaksięgowania, to ewidentnie w KO uznano, że jest to afera, którą bez ostentacji należy przynajmniej częściowo rozliczyć, jednocześnie mówiąc radykałom to samo, co zawsze, czyli „Stanowski-Słowik-PiS-owcy”.

No ale słowa dr. Jędrzejewskiego zmieniają postać rzeczy. Europoseł Arłukowicz, który jeszcze niedawno insynuował byłemu ordynatorowi chirurgii różne historie w iście Lepperowskiej formule „ja tylko pytam”, dziś w „Rzeczpospolitej” uderzał w szeryfowe tony.

„Jeśli jest prawdą to, co mówi Jędrzejewski – że wskutek działań Kacprzyka ktoś poniósł śmierć – to rozmawiamy o bardzo poważnych sprawach i tu już nie ma miejsca na żadną politykę” – oznajmił w rozmowie z Jackiem Nizinkiewiczem. Eurodeputowany KO przygotował tym samym grunt pod ostrą reakcję Donalda Tuska, do której – sądzę – musi w najbliższym czasie dojść.

Gdy do gry wszedł temat ludzkiego życia, nie sposób liczyć na to, że zaczną się wakacje, opinia publiczna zapomni o temacie i będzie po staremu. Ta sprawa tak czy siak będzie żyć swoim życiem, więc należy się spodziewać, że premier uzna ją za „przykrą”, nagra srogą rolkę, innymi słowy – jak to ma w zwyczaju – „wścieknie się”. To, jaką gniew kierownika przybierze formę, niebawem się okaże.

Nawiasem mówiąc, symptomatyczne jest to, że tak gigantyczną aferę (nie pierwszy raz) ujawnił Patryk Słowik – dziennikarz-symetrysta, który przez lata pracował w mediach (dawnego) mainstreamu. Nie uczynili tego zaś najbardziej nagrzani przeciwnicy rządu Koalicji 15 Października z Telewizji Republika czy mediów braci Karnowskich.

Sakiewicz i Karnowscy dużo mówią o złu Tuska, ale jedyne, co potrafią zrobić, to przygotować wrzeszczącą (i niejednokrotnie obrzydliwą) okładkę albo napisać 15 raz ten sam tekst o niczym. Gorzej z ujawnianiem prawdziwych skandali – niezależnie od finału sprawy Dawida Kacprzyka.

To, co wiemy dziś na pewno, to że zarzuty o tym kalibrze, sformułowane wobec człowieka o jasnych politycznych afiliacjach, rozniecą naszą i tak rozgrzaną do czerwoności debatę publiczną. Kwestią czasu jest, kiedy pojawią się spoty opowiadające o Dawidzie Kacprzyku jako „doktorze śmierci z KO” i osobistej odpowiedzialności Donalda Tuska za śmierć pacjentów z warszawskiego SOR-u.

Przewodniczący KO zapewne nie pozostanie dłużny i również podostrzy, strasząc „PiS-owsko-braunowskim faszyzmem” i końcem demokracji. W ten sposób wejdziemy w kampanię wyborczą 2027 roku.