„5 zasad na rok 2026” to kapiszon. Oto prawdziwe zakończenie wojny polsko-polskiej

Rząd ogłosił „5 zasad” na rok 2026, które mają na celu „przywrócić odpowiedzialność państwową” wśród naszej klasy politycznej. Prawdziwe zakończenie wojny polsko-polskiej powinno opierać się na ponadpartyjnym porozumieniu w najważniejszych sprawach i resecie konstytucyjnym.

Burza o zasady 

Wpis rzecznika rządu Adama Szłapki i przyjęte przez premiera „zasady” są równie źle sformułowane. Trudno nie zgodzić się, że powielanie narracji prokremlowskich czy stanie po stronie Ukrainy w wojnie z agresywną Rosją jest zgodne z polską racją stanu. W fali oburzenia i śmiechu wywołanej przez te 5 punktów chodzi jednak o coś zupełnie innego.

Premier @DonaldTusk ogłosił 5 zasad, które mają przywrócić elementarną odpowiedzialność państwową 🇵🇱 pic.twitter.com/i8PA1wfw24

— Adam Szłapka (@adamSzlapka) November 19, 2025

Trudno bowiem określić, czym właściwie jest „narracja prorosyjska” oraz do kogo realnie skierowane są pozostałe punkty.

Przypomnijmy choćby naruszenie przez Rosję naszej przestrzeni powietrznej dronami i reakcję Sławomira Mentzena, który wtedy stwierdził, że polska armia nie jest przygotowana na zmasowany atak dronów.

Wówczas duża część polityków i komentatorów oskarżała go o powielanie kremlowskiej propagandy i działanie wbrew Polsce. Problem w tym, że w ciągu kilkudziesięciu godzin wielu ekspertów zajmujący się tym tematem przyznało mu rację.

Spierajmy się, ale nie walczmy

We wrześniowym tekście na łamach „Gazety Wyborczej” Piotr Trudnowski, były prezes i ekspert Klubu Jagiellońskiego, pisał, że wojna polsko-polska jest w rzeczywistości tym, na czym najbardziej zależy Rosji, a współpracy w najważniejszych sprawach na linii PiS-KO chce zdecydowana większość Polaków.

Pisał wówczas następująco:

„Przytłaczająca większość Polaków wyczekuje współpracy w najważniejszych sprawach. […] w badaniu infuture.institute aż 92,5 proc. ankietowanych zadeklarowało: »Chciał(a)bym, aby różne grupy społeczne w Polsce, które aktualnie są do siebie wrogo nastawione, znalazły wspólny łączący je punkt, który pomoże im dojść do porozumienia«. Ostatni, sierpniowy, dotyczył współpracy prezydenta i rządu. W badaniu IBRiS dla Radia Zet oczekiwało jej aż 93 proc. badanych”.

Współpraca jest więc wyraźnie oczekiwana przez Polaków. Nie chodzi jednak o współpracę bezsporną.

„Nie chodzi o odrzucenie konfliktu politycznego. Spór jest istotą demokracji, bo w nim wykuwają się wartości i priorytet wspólnoty politycznej. Rzecz w tym, by w najważniejszych sprawach nauczyć się prowadzić ten spór poniżej progu wojny polsko-polskiej. Nie odmawiając konkurentom polskości” – stwierdził były prezes KJ.

Jak zakończyć wojnę polsko-polską?

Wojny polsko-polskiej, w kluczowych kwestiach dotyczących naszej państwowości, suwerenności i bezpieczeństwa, nie da się zakończyć samymi deklaracjami. We wspomnianym tekście Piotr Trudnowski jasno wskazuje kierunki działania dla polskiej klasy politycznej.

„Po pierwsze, należy ustanowić ponadpartyjne porozumienia w sprawie priorytetów zbrojeniowych oraz planów budowy atomu i CPK. Taki »pakt dla bezpieczeństwa« w trzech wskazanych kwestiach mógłby liczyć na poparcie nie tylko rządu i prezydenta, ale i wszystkich partii od Konfederacji po Razem” – stwierdził publicysta Klubu Jagiellońskiego.

Taki „pakt” nie tylko wykraczałby poza polaryzacyjną logikę, ale przede wszystkim wzmacniał ciągłość polskiej polityki strategicznej i chronił ją przed wpływami zewnętrznymi, zarówno zachodnimi, jak i wschodnimi.

„Po drugie, najwyższy czas rozpocząć na poważnie debatę o resecie konstytucyjnym. Przerwanie spirali ustrojowej destrukcji jest dziś warunkiem odzyskania przez państwo powagi. […]

Prezydent Nawrocki wolę ponadpartyjnych prac nad sanacją ładu prawnego zapowiedział w inauguracyjnym prezydenturę przemówieniu. Rządzący jako warunek podjęcia jego propozycji mogliby przedstawić takie gwarancje nowego porządku ustrojowego” – pisał Trudnowski.

Wskazał także konkretne rozwiązania, które powinny znaleźć się w takim resecie:

„Wystarczyłoby uznać, że kluczowe dla demokracji sprawy – prawa wyborczego, sądów i trybunałów, uprawnień samorządów czy organizacji mediów – regulujemy na wzór francuski czy hiszpański poprzez »ustawy organiczne«, tj. ich zmiana wymaga większej niż standardowa większości. W naszym przypadku – 3/5 głosów w Sejmie.”